اندیشه زیمل -تکلیف 9
رهيافت جامعه شناختي زيمل را مي توان به عنوان يك كوشش نا خود آگاه در جهت رد نظريه هاي ارگانيستي كنت و اسپنسر دانست.
نظر ارگانيستي درباره زندگي اجتماعي با مخالفت شديد سنت فلسفي ايده آليسم آلمان روبه رو شده بود .اين سنت علم طبيعي را داراي كيفيتي متفاوت از علم اخلاقي مي دانست.
(قوانين طبيعي در فرهنگ بشري جايي ندارد.)
روش متناسب براي بررسي پديده هاي بشري روش ايدئو گرافيك است كه با پديده هاي منحصر به فرد سرو كار دارد.
به نظر آنها طبيعت و فرهنگ دو قلمرو جدا از هم هستند.
هواداران سنت ايده آليستي آلمان استدلال مي كردند كه جامعه فاقد يك موضوع بررسي واقعي است و اصطلاح جامعه ،برچسب مبهمي است.و از هر گونه جوهري بي بهره است.
زيمل هر ده مكتب را رد كرد.به نظر او جامعه بافت پيچيده اي از روابط ميان افرادي است كه با يكديگر كنش متقابل دارند.پس اجتماع بايد موضوع اصلي پژوهشگر باشد .
علم بايد ابعاد و جنبه هايي از پديده هارا مورد بررسي قرار دهد نه جامعيت هاي جهاني را.
بيشتر كار زيمل به بررسي پديده هايي بود كه خود آنها را كنش هاي متقابل اتم هاي جامعه ناميده بود.
جامعه شناسي صوري
جامعه شناسي مورد نظر زيمل توجهش معطوف به صورت هايي از كنش متقابل بئد كه مبناي رفتارهاي سياسي ،اقتصادي مذهبي و جنسي را مي سازد.
تاكيد زيمل بر تجريد از محتواهاي عيني و تمركز بر صورت هاي زندگي اجتماعي باعث شده بود رهيافت جامعه شناختي او با عنوان جامعه شناسي صوري مشخص گردد.و جامعه شناسي صوري او صورت را از محتواهاي بشري جدا مي ساخت.او نشان مي دهد منافع و منظورهاي اجتماعات انساني متفاوت است اما صورت هاي اين كنش هاي متقابل كه اين منافع در قالب آنها شكل مي گيرد يكسان مي باشد.
كاربرد اصطلاح صورت شايد نخست توسط زيمل به كار برده نشده زيرا داراي بار مبهم فلسفي است.
به نظر زيمل صورت هايي كه در واقعيت اجتماعي پيدا مي شوند به هيچ روي صورت هاي ناب نيستند.هر پديده اجتماعي شامل انواع عناصر صوري است.در زندگي اجتماعي هيچ كشمكش نابي وجود ندارد كما اينكه همكاري ناب نيز وجود ندارد.
درست همان طور كه نمونه آرماني وبر را مي توان به عنوان يك وسيله اندازه گيري براي محاسبه فاصله پديده عيني با نمونه مورد نظر به كار برد ،صورت زيمل هم مي تواند براي اندازه گيري درجه بيگانگي در يك موقعيت تاريخي ويژه به كار برد.