تکلیف 10-زیمل
زيمل انواع سنخ هاي اجتماعي رابراي تكميل صورت هاي اجتماعي مورد نظرش ترسيم كرد.
زيمل هر سنخ اجتماعي ويژه اي را محصول واكنش هاوتوقعات ديگران مي داند.هر سنخي از رهگذر رابطه با كسان ديگري پديد مي آيد كه پايگاه ويژه اي به او مي دهد واز او انتظار دارد كه به شيوه خاصي عمل كند.
فقير به عنوان يك سنخ اجتماعي تنها زماني پديد مي آيد كه جامعه فقر را به عنوان يك منزلت خاص اجتماعي به رسميت شناسد واشخاص خاصي را ملزم به دستگيري از فقيران كند.
سنخ بيگانه وفقير مانند ديگر سنخ هاي زيمل پايگاه اجتماعي شان راتنها از رهگذر روابط متقابل وخاص اجتماعي به دست مي آورند.
روش ديلكتيكي در جامعه شناسي زيمل:
جامعه شناسي زيمل پيوسته با يك رهيافت ديالكتيكي همراه است؛رهيافتي كه ارتباط متقابل وپويا ونيز درگيريهاي واحدهاي اجتماعي مورد تحليل او را نشان مي دهد.او درسراسر كارهايش بر بستگي ها ونيز تنش هاي ميان فرد ونيز جامعه تاكيد مي كند.زيمل افراد رابه عنوان محصولات جامعه و حلقه هاي پيوند فراگرد اجتماعي در نظر مي گرفت.
تاكيد زيملبر روابط ديالكتيكي همه جايي ميان فرد وجامعه ،تمامي انديشه جامعه شناختي او را تحت تاثير خود دارد.
از ديد زيمل اجتماع هميشه باهماهنگي وكشمكش جذب ودفع عشق ونفرت همراه است.
زيمل روابط بشري را سرشاراز ايهام مي ديد.
زيمل ميان نمودها وواقعيت ها ي اجتماعي تفاوت قابل بود.
به نظر زيمل ستيز در ذات اجتماعي نهفته است ونمي توان آن را اززندگي اجتماعي ريشه كن كرد.
زيمل در سراسر كارهايش كنش هاي اجتماعي فردرانه جداگانه بلكه در ارتباطبا كنش هاي افراد ديگر وساختارهايا فراگرد هاي خاص مورد بررسي قرارمي دهد.
قدرت مستلزم يك كنش متقابل و مبادله است.
عمل بالا دست را نمي توان بدون ارجاع به عمل زير دست درك كرد وبر عكس .بلكه عمل فرد را تنها با ارجاع به عمل ديگري مي توان تحليل كرد.